ตั๋วหลงอยู่แล้ว
ซ้ำปาเปิ่นหลง
เข้ารถเข้าพง
เข้าดงหนามเสี้ยน
ตั๋วบ่ฮู้ตั๋ว
ทำตั๋วผิดเพี้ยน
หลงคำยอเพียร
สุ่ยยุ
ไผชี้ช่องทาง
กลับด่าทะลุ
โทสะแปดด้าน
สันดาน
เปรียบเหมือนมีดพร้า
เหล็กกล้าคมขวาน
ขูดด้ามเองมัน
ขูดเหลาบ่ได้
สอนคนอื่นเขา
สอนตั๋วเก่าไสร้
บ่ได้เลยนอ
วอดมุด
ลาภยศสรรเสริญ
บ่เมินชำรุด
มีหลุดหล่อนหล้อน
ลาไป
อันโลกธรรมนี้
บ่ดีหลงใหล
หลงป่าดงไพร
ฮู้ปิ๊กคืนได้
ลาภยศสรรเสริญ
หลงเพลินช่างไหม้
ฮ้อนเหลือฟืนไฟ
วาบลุ๊ก
ไก่หันตี๋นงู
เนอจี๋ดอกกุ๊ก
งูหันนมไก่ได้
ทันที
ข้าเก่าเต่าเลี้ยง
เมินนานขวบปี๊
หันฮ้ายหันดี
อย่าดื้ออย่าฆ่า
เหตุผลคนเฮา
หากมีทั่วหน้า
ควรพิจารณา
ถี่ชั้น
จุดอ่อนมีใน
ใจ๋มนุษย์นั้น
มีเหมือนกั้นหั้น
ชุผู้ชุคนแหล่นายเหย....