สงสารโลกนี้
เป๋นตี้หลงใหล
รู้คว่ำเหวี่ยงไป
บ่มีเตี่ยงหมั้น
เกิดเกิดต๋ายต๋าย
หิวหิวกั้นกั้น
น้ำไหลบ่ทัน
ร่องเลิ้ก
พ่องอยู่ตี้สูง
หลายบั้งหลายเคิ้ก
บ่เนาจักได้
หมองมัว
พ่องอยู่สูงล้ำ
แย้มย้วยใคร่หัว
พ่องตั๋วอยู่ดิน
เมาวินร้องไห้
ชาต๋าทุกข์โข
เต๋โชธาตุไหม้
บังเกิดเป๋นไป
พร่ำพร้อม
บางคนจ๋าแข็ง
บางคนอ่อนน้อม
พ่องคิดหมิ่นสั้น
สินเปียง
พ่องหลบหลีกลี้
พ่องมีชื่อเสียง
พ่องอยู่พอเพียง
บัวเปียงน้ำอั้น
พ่องบ่เลงดู
กำยาวกำสั้น
ต๋ามพระพุทธัง
ว่าไว้
พ่องหันก๋งจักร
เป๋นดวงดอกไม้
หันผิดร้ายใบ้
ว่าดี
บ่เชื่อพ่อแม่
ยากแท้ดีหลี
จักได้เป๋นดี
เหมือนเพิ่นชาวบ้าน
แหล่นายเหย.