เรื่องพี่เรื่องน้องปู่ต้องจ๋าไขเป็นนิยายไปเต๊ะเตียมเอ่ยอ้างควรดีสักเสริญหื้อมันเปล่งกว้างบ่ตัดหนตางหลานไท้แม้นผิดพลาดกั๋นควรหาดอกไม้ใส่ขันหมากสร้อยพลูงามสุมุถ้านเก๊าแล้วยอมือสานไหว้วอนวานผีปู่ย่าเจ้าขออย่าไปถือถือแปงลูกเต้าผู้ยังอ่อนเยาว์หลานไท้ช่วยกันดัดแป๋งปกยกโตษไว้เสียได้ก็ดีได้ตวยมาโบราณท่านคิดเป็นปริศนาก๋ำขันสูมาอาวอาหน้าป้าก๋ายะก๋รรมมังวาจี๋สวกกล้ามะโนก๋รรมมาปากป๊องลูกลูกหลานหลานพี่พี่น้องน้องเกี๊ยดนักเกี๊ยดหน้อยเปียงใดบ่ควรม่ำมึกดื่มไว้ในใจ๋หายแล้วหายไปแป๋งใจ๋ยืดกว้างก๋ารหื้ออภัยยะทานตี้สร้างเป็นธรรมสูงงามพุทธะก๋ำขันสูมาโบราณบ่ละเป๋นฮีตเก่าเกื้อคนไทยฮีตฮอยอารยะวัฒนธรรมสดใสควรดีห่วงใยสืบเจื๊อเครือเหง้าแหล่นายเหย
ปู่สอนหลาน · ลำดับ 044