คนจะหนีจ๊าง เพิ่นหื้อเข้าหว่างงา จะหนีครูหนีบา เพิ่นหื้อเข้านั่งใกล้ใกล้ จะหนีคนขี้โกรธขี้ไหม้ หื้อหนีไกล๋หลายโยชน์นะ จะหนีตุ๊ หนีพระ หื้อหมั่นทำบุญกิ๋นตาน กำบ๊ะเก่าเล่าไว้ ปู่ได้สอนหลาน เล่าเป๋นตำนาน โบราณเก๊าเหง้า อดได้เป๋นยา มีผะหญาเน้อเจ้า จักสุขสบาย เมื่อซ้อย มีเงินมีคำ เต็มถุงบ่น้อย บ่เท่ามีหั้น ปั๋ญญา เผิ้งภู่มิ้น ยังบินเซาะหา เกสรมณฑา น้ำหวานดอกสร้อย หลานเป๋นวัยเยาว์ หมั่นเล่าเรียนถ้อย วิชาเลิศลอย อ่านนับ ตกป๋างปายลูน เกิดกล๋ายเป็นทรัพย์ บ่อับจ๋นด้วย เงินตรา หลับเดิ้กลุ๊กเจ๊า เป๋นเจ้าผะหญา หลับเจ๊าแล้วลุ๊กขวายนา เป๋นขี้ข้าเต๊าเฒ่า แหล่นายเหย.
ปู่สอนหลาน · ลำดับ 060