. มีเงินมีทอง เอาหื้อเพิ่นกู้ มีความฮู้ ซ่อนอยู่ใบลาน ย่อมเป็นสถาน ป้างเปล่า กำคนป๊ะเก่า เล่าไว้ควรฟัง
. ก๋ารหื้อยืมยัง เงินคำเพื่อนแล้ว เต๋มเป๋นมิตรแก้ว ฮักกั๋นหนาหนำ เชื่อใจ๋คนนัก ช่างมักถลำ หันเงินหน้าดำ หันคำหน้าเส้า
. สัญญาป๋างหลัง มันช่างผิดเป้า บ่ตรงต๋ามเฮา ว่าไว้ มิตรแก้วสหาย กล๋ายเป๋นอื่นไซร้ หันมีโลกใต้ จุมปู
. หื้อยืมไปแล้ว กล๋ายเป๋นศัตรู พ่องซ้ำเป๋นงู ตั๋วพิษกั่นกล้า บ่ฮู้จักใจ๋ ฮู้จักก้าหน้า น้ำต๋ายว่าปัง อาบย้อย
. เพราะว่าเงินทอง แม้เพียงเล็กน้อย ปัจจั๋ยหล่อเลี้ยง อินทรีย์ คนมีเกียรติยศ งดงามศักดิ์ศรี เพราะเงินทองมี กว่าเพื่อนชาวบ้าน
. มิตรเป๋นศัตรู๋ อี่ปู่เล่าต้าน เพราะเงินตั๋วเดียว จำไว้-แหล่นายเหย