แม่น้ำได้หนตาง โบราณว่าไว้ ผีสางนั้นได้ กำปากำจ๋า แม่น้ำไหลล่อง เป๋นฮ่องหินผา กลายเป๋นธารา คงคาใหญ่กว้าง
อันผีสางป่า ไผจ๋ากล่าวอ้าง อู้เถิงเติงยัง ผีนั้น กำปากบ่ดี ผีสางแฝงฟั้น ตวยกำปากหั้น เนอนาย
กำอู้คนนั้น ปาเป๋นปาต๋าย อู้หื้อเปิ้นอาย กำเดียวก็ได้ อู้หื้อตั๋วดี บ่มีไผใกล้ คนฟังจังไป เย้ยเยาะ
แม่น้ำใต้หนตาง ผีสางนั้นเนาะ อยู่ตี้กำอู้ ของคน อู้หื้อเปิ้นฮัก อู้สักร้อยหน ก็เขียมยังคน มาฮักเนอเจ้า
อู้หื้อเปิ้นจัง นาทีเดียวเฝ้า เห็นผลสำเนา โตษร้าย คนเฒ่าปากหวาน ลูกหลานฮักซะม้าย คนเฒ่าขี้จ่มขี้แซ่ม ลูกหลานจัง
แหล่นายเหย