“สี่ตี๋น ยังฮู้พลาด นักปราชญ์ ยังฮู้พลั้ง แสนตื๋น ยังตกบ่อ รูปหล่อ ยังพลาดรัก”
ปุถุชน คนเฮามากนัก เต๋มฉลาดหลั๊วก ฮู้นักป๋านไหน โอกาสพลาดพลั้ง โดยบ่ตั้งใจ๋ อาจเกิดขึ้นใน หนึ่งนาทีหั้น
ซาวสี่ชั่วโมง ฮู้ยาวฮู้สั้น ไผ่บ่เทียมทัน หัวคิด ถ้าจะง่าวมา เวลาน้อยนิด สี่ตีนผู้พลาด เนอนาย
ถ่อมตั๋วเข้าไว้ มันบ่เสียหาย ข้าวเม็ดมากมาย โน้มรวงบ่เสิ่ง พลาดพลั้งยามใด มีเยื่องช่วยเกิ้ง ปราชญ์เพิ่นร่ำเปิง ดั่งนี้
ต๋ามโอวาต๊ะ พุทธะกล่าวจี๊ บ่ประมาทได้ ทุกงาน ก็จะพ้นทุกข์ ในโลกสงสาร เต๋มบ่เข้าพระนิพพาน ชีพยังตั้งหมั้น
อยู่ยาวก็ตุ๊กข์ยาว อยู่สั้นก็ตุ๊กข์สั้น ก๋รรมไผบุญมัน ท่านไท้ คนเฮาเกิดมา เป๋นคนจ๋ำไว้ ไผบ่ลอกคราบได้ เหมือนงู
พระจั๋นทร์อยู่ฟ้า ยังเป๋นเหยื่อราหู ปล๋าเหยี่ยนอยู่ฮู ฮู้ต๋ายถูกส้อม แหล่งนายเหย.